ค.ศ.1965 สามเณราลัยนักบุญยอแซฟ บ้านเณรเล็กของอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ สร้างเสร็จแต่ยังไม่สมบูรณ์ดี ได้เปิดรับสมัครสามเณรที่จะเตรียมตัวเป็นพระสงฆ์ในอนาคต เปิดรับสมัครตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ขึ้นไป จนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ผมได้สมัครเข้าบ้านเณรในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ.1965 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 พร้อมกับเพื่อนร่วมรุ่นเดียวกันอีก 11 คน คือ

  1. สามเณร สราวุธ  สุทธิจิตร
  2. สามเณร พิจิตร  จุลละมณฑล
  3. สามเณร อัครเดช โอภาสบุตร
  4. สามเณร มงคล  เล็กประเสริฐ
  5. สามเณร บุรี  เกตุผล (มรณะ)6
  6. สามเณร นิคม  ชัยมงคล
  7. สามเณร พานิช ศรีไพบูลย
  8. สามเณร ประกาศ  กิจนิตย์ชีว์
  9. สามเณร บุญเลิศ อัศวนนท์
  10. สามเณร ไชโย  กิจสกุล
  11. สามเณร วีระ  อาภรณ์รัตน์

ในเวลานั้น โรงเรียนยอแซฟอุปถัมภ์ได้เปิดรับสมัครนักเรียนจากภายนอกเข้ามาเรียนด้วย เวลาเรียนที่โรงเรียน เราเรียนปนกันระหว่างสามเณรกับเด็กนักเรียนข้างนอก คุณพ่อยอแซฟเสวียง ศุระศรางค์ เป็นครูใหญ่ คุณพ่อฟรังซิสเซเวียร์ ทองดี กฤษเจริญ เป็นอธิการบ้านเณร คุณพ่อทองดีเป็นอธิการได้ไม่ นานประมาณเดือนสิงหาคม ค.ศ.1965 พระได้ยกไป คุณพ่อมีคาแอล ฮั้วเซี้ยง กิจบุญชู (พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย) มาเป็นอธิการต่อจากคุณพ่อทองดี ผมและเพื่อนร่วมรุ่นทั้ง 11 คน ได้ศึกษาเล่าเรียนไปเรื่อยๆ เลื่อนชั้นเรียนไปปีละชั้นจนกระทั่งถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-5)

ในช่วงนี้เพื่อนบางคนได้ลาออกจากบ้านเณรไปใช้ชีวิตข้างนอก ประจวบกับมีเพื่อนหลายคนได้สมัครเข้าบ้านเณรมาเสริมในชั้นเดียวกัน ซึ่งผมไม่ขอกล่าวว่ามีใครบ้างเพราะบางคนมาเข้าเวลาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 บ้าง มัธยมศึกษาปีที่ 2-3 บ้าง จะขอกล่าวเฉพาะรุ่นแรกเริ่มที่ตั้งบ้านเณรยอแซฟเท่านั้น เมื่อจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายแล้ว ทางบ้านเณรให้เป็นครูสอนเรียนที่โรงเรียนยอแซฟอุปถัมภ์เป็นเวลา 2 ปี เวลาเดียวกันก็เรียนวิชาพื้นฐานสำหรับเตรียมตัวเข้าบ้านเณรใหญ่ด้วย ขณะนี้เหลือเพื่อนที่เข้ามาตั้งแต่บ้านเณรเริ่มก่อสร้างชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เพียง 3 คนเท่านั้นคือ ตัวผม คุณพ่อไชโย กิจสกุล และพระคุณเจ้าวีระ อาภรณ์รัตน์

ในปี ค.ศ.1975 เราทั้งสามคนรวมทั้งเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ ที่เข้ามาสมทบในภายหลังได้เดินทางไปศึกษาต่อที่บ้านเณรใหญ่แสงธรรมเป็นเวลา 6 ปี จนกระทั่งจบหลักสูตรของบ้านเณรใหญ่ เราทั้งสามคนรวมทั้งเพื่อนคนอื่นๆ ได้รับศีลบวชเมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 มิถุนายน ค.ศ.1981 ตรงกับวันอาทิตย์สมโภชพระจิตเจ้า โดยพระอัครสังฆราชไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู ณ สามเณราลัยนักบุญยอแซฟ สามพราน

หลังจากได้รับศีลบวชเป็นพระสงฆ์แล้วผู้ใหญ่ได้ส่งเราทั้งสามไปทำงานตามวัด เราทั้งสามไม่เคยทอดทิ้งกัน ยังติดต่อกันอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าจะโยกย้ายไปประจำที่ไหน เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนซี้ เพื่อนคู่ทุกข์คู่ยากกันมาโดยตลอด พระคุณเจ้าวีระ อาภรณ์รัตน์ เป็นบุคคลที่น่ารักมาตั้งแต่แรกเข้าบ้านเณร ได้รับเลือกให้แสดงละครเป็นผู้หญิงอยู่เสมอๆ โอกาสฉลองศาสนนามของคุณพ่ออธิการฮั้วเซี้ยง กิจบุญชู

พระคุณเจ้าวีระรักเพื่อนมาก เวลาเพื่อนขอร้องให้ช่วย ไม่เคยปฏิเสธเลย เป็นบุคคลที่มีความศรัทธา มักชวนให้สวดลูกประคำพร้อมกันเสมอๆ ในเวลาที่เราทั้งสามมาอยู่ด้วยกัน โอกาสที่พระคุณเจ้าวีระได้รับเลือกจากพระเป็นเจ้า ให้ดำรงตำแหน่งประมุขของสังฆมณฑลเชียงใหม่  สืบต่อจากพระคุณเจ้าสังวาลย์ ศุระศรางค์

ในตอนแรกที่ได้รับข่าวว่าพระคุณเจ้าวีระตอบรับเป็นพระสังฆราชแล้ว ผมรู้สึกใจหายเหมือนกัน รวมทั้งคุณพ่อไชโยด้วย เพราะต่อจากนี้ไปฐานะของเราคงต่างกันราวฟ้ากับดิน พระคุณเจ้าวีระได้ดิบได้ดีไปแล้วจะทอดทิ้งเราสองคนหรือเปล่า ความเป็นเพื่อนของเราจะจางหายไปหรือไม่ การวางตัวของผมกับพระคุณเจ้าคงลำบากไม่น้อย ฯลฯ แต่เมื่อมาคิดดูอีกที มองแบบผู้มีความเชื่อในพระเจ้า การที่เพื่อนของเราได้รับเกียรติสูงจากพระเป็นเจ้าเช่นนี้ นำความยินดีมาให้พวกเราต่างหาก เราทั้งสองคือผมและคุณพ่อไชโย จะได้ชื่อว่าเป็นสหายของพระคุณเจ้าที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตั้งแต่ต้นจนถึงบัดนี้ ขอให้เพื่อนที่น่ารักและแสนดีจงก้าวหน้าต่อไปบนเส้นทางแห่งการรับใช้ประชากรของพระเจ้า เราทั้งสองขออยู่เคียงข้างและพร้อมที่จะช่วยเหลือเพื่อนเสมอยามเมื่อเพื่อนต้องการ


จากใจเพื่อนคนหนึ่ง

คุณพ่อธนันชัย  กิจสมัคร
เพื่อนร่วมรุ่นของพระคุณเจ้าวีระ อาภรณ์รัตน์