คุณพ่อคิดอย่างไรในการมาบวชเป็นพระสงฆ์  คณะ MEP

ตั้งแต่เล็กผมเป็นลูกคนที่ 2 สมัยโบราณลูกคนที่สองจะต้องบวชเป็นพระสงฆ์ ผมได้เข้าโรงเรียนสมัยเด็กๆ ที่โรงเรียนรัฐบาล  แต่ลายมือไม่ค่อยสวย คุณครูได้ตั้งคำถามขึ้นมาว่าโตขึ้นอย่างเป็นอะไร?  ผมยังไม่รู้ แต่เพื่อนๆ ตอบว่าเป็นพระสงฆ์กันทั้งห้อง ผมเลยตอบตามเขาไปด้วย จนกระทั่งโตขึ้นมามีความคิดเป็นของตัวเอง ตอนนั้นบิดาเสียชีวิตไปแล้ว ผมเพิ่งอายุได้ประมาณ 15 ปี เริ่มมีความคิดที่จะบวช ก็เลยคิดจะไปอยู่ที่คณะมิสซังต่างประเทศ ที่ปารีส

ทำไมผมจึงอยากไปอยู่ ก็เพราะในจังหวัดที่ผมอยู่นั้นอยู่ใกล้บ้านเณร ก่อนจะเข้าบ้านเณร มีคุณพ่อมาพูดคุยให้ไปอยู่บ้านเณร ผมจึงไป ตอนนั้นยังเด็กอยู่ด้วย  สมัยนั้นยังมีบ้านเณรเล็กอยู่  แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว ผมอยู่บ้านเณรเล็ก 8 ปี อยู่ที่มิสซัง 1 ปี อยู่ที่บ้านเณรของคณะที่ปารีส  5 ปี เรียนวิชาปรัชญาและเทวศาสตร์ เพื่อเตรียมตัวเป็นพระสงฆ์

ชีวิตการเป็นพระสงฆ์ของคุณพ่อ เป็นอย่างไรบ้าง?

ผมบวชเป็นพระสงฆ์เมื่ออายุ  24  ปี วันที่ 29 พฤษภาคม  ค.ศ.1949 ที่ปารีส หลังจากบวชแล้วไปอยู่บ้านประมาณ 2 เดือน จากนั้นมีคำสั่งให้มาอยู่ประเทศไทยวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ.1949 แต่ผมมาประเทศไทยประมาณเดือนกันยายน ค.ศ.1949 เวลามาสมัยนั้นมีเครื่องบินที่ไปรับคนบาดเจ็บที่อินดินโดจีน เวลาไปจะไม่มีคน แต่เวลากลับเขาจะรับคนบาดเจ็บมา ก็เลยให้เราไปด้วยได้โดยคิดราคาเดียวกับเรือ ใช้เวลาเดินทางเกือบ 1 อาทิตย์ ออกเดินทางวันอาทิตย์มาถึงกรุงเทพฯ วันศุกร์ เพราะเครื่องบินที่โดยสารมาเครื่องเสียนิดหน่อย

เรียนภาษาไทยที่วัดนักบุญเปโตร  อ.สามพราน จ.นครปฐม สมัยนั้นไม่มีใครรู้ภาษาฝรั่งเศส ผมไม่ทราบว่าจะเรียนอย่างไร ได้แต่เอาขนมมาแจกบ้าง เอาของเล่นมาให้เด็กๆ บ้าง  ผมอยู่ที่นั่นได้ประมาณ  4 เดือน คุณพ่อเออเยน  เล็ตแชร์ บอกว่า “คุณพ่อคงจะอยู่ที่นี่ไม่ไหวแน่เพราะเรียนไม่รู้เรื่อง” คุณพ่อโปรดอม (คุณพ่อเปรดาญ?) ส่งผมไปอยู่ที่วัดอัสสัมชัญ คุณพ่อลออ สังขรัตน์ ช่วยสอนภาษาไทยให้  และผมก็อยู่ที่นั่น  จากนั้นคุณพ่อมีแชล  ส้มจีน ได้ยืมตัวผมไปอยู่ที่วัดสามเสน  และต่อมาได้ไปอยู่ที่เชียงใหม่ประมาณ 2  ปี  ได้ไปช่วยงานกับคุณพ่อนิโกลาส์ที่โคราช อยู่ที่นั่นประมาณ  3 ปี เป็นช่วงที่คุณพ่อนิโกลาส์ ไปเยี่ยมและดูแลคุณแม่ที่เจ็บป่วยเป็นเวลา 2  ปีในต่างประเทศ

ต่อมาผมได้อยู่อีกหลายแห่ง จนมาอยู่ที่สังฆมณฑลนครสวรรค์ ไปอยู่ที่ อ.สวรรคโลก จ.สุโขทัย  อีก 8 เดือน พอดี คุณพ่อกรางซ์ มาจากต่างประเทศ ก็มาอยู่แทนผมที่วัดสวรรคโลก  และไปเริ่มเปิดเขตงานแพร่ธรรมใหม่ในจังหวัดตาก จากนั้นผมก็ย้ายมาอยู่ที่วัดเกาะใหญ่ และไปอยู่อีกหลายแห่ง จนในที่สุดเกษียณอายุ มาอยู่ที่วัดนักบุญอันนา นครสวรรค์ ปัจจุบันรับผิดชอบถวายมิสซาที่อารามคาร์แมล  นครสวรรค์

คุณพ่อมีหลักการอะไรในการดำเนินชีวิตเป็นพระสงฆ์มา 60 ปี

“อุทิตชีวิตเพื่อพระเจ้า” ผมชอบทำงานตามถิ่นที่อยู่ทุรกันดาร บ้านนอก ชอบอยู่กับชาวบ้าน และคิดว่าการเป็นพระสงฆ์นั้น “ความขยันในการทำงานของพระเจ้า ชนะทุกสิ่งทุกอย่าง”

นี่...คือ ข้อคิดที่ฝากไว้กับพระสงฆ์รุ่นน้องๆ ต่อไป ขอพระเจ้าอวยพร