คนที่เดินผ่านพบประสบกันครั้งแรก ความคิดมากมายคงเกิดขึ้นในใจ สายตาที่มองมา อาจจะแฝงไว้มากมาย ทั้ง “ดีและดาวน์” จนบางคนอาจจะต้องเหลียวหลังกลับมาดูอีกครั้ง “ชีวิตช่างท้าทายสายตาผู้คน” ไม่แน่ว่า

นักบวชหรือคนบ้า!

คุณพ่อโจวันนี โครแปลลี นักบวชคณะภราดาน้อยกาปูชิน ชาวอิตาเลียน

ชายหนุ่มร่างผอมสูง สวมชุดสีน้ำตาลเข้มยาว สวมรองเท้าแตะ ไม่สวมถุงเท้า แม้นจะสวมเสื้อผ้าดูรุ่มร่าม แต่เดินไปมาคล่องแคล่ว สายตาส่อความฉลาดและเชื่อมั่น เป็นคนมีมนุษย์สัมพันธ์ดี

ในครอบครัวเรามี 2 คน ผมเป็นลูกคนโต มีน้องสาวคนหนึ่งอายุ 44 ปี  มีหลาน 2 คน พ่อแม่ยังมีชีวิตอยู่ที่อิตาลี

ผมอยู่ประเทศไทยได้ 8 ปี มีโอกาสกลับไป 3 ครั้ง กำหนดว่า 2 ปีกลับได้ 2 เดือน แต่เมื่อมีโอกาสไปประชุมที่อิตาลีก็ไปเยี่ยมบ้านบ้าง

ตอนนี้เป็นจิตตาธิการซิสเตอร์คณะกาปูชิน 7 แห่ง มีสมาชิก 120 คน

“พันธกิจของคณะ คือ ชีวิตฝ่ายจิต ภาวนา ทำงานอภิบาลกับคนยากจน เจริญชีวิตฉันพี่น้อง เพื่อรับใช้พระศาสนจักรท้องถิ่น และสวดด้วยกัน ทำงานด้วยมือ ในคณะไม่มีคนงาน”

คณะภราดาน้อยกาปูชินเกิดมาจากคณะฟรังซิสกันภราดาน้อยซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ ค.ศ.1209 ส่วนคณะภราดาน้อยกาปูชินเริ่มเมื่อ ค.ศ.1525

มีสมาชิกทั่วโลก 12,000 คน อยู่ใน 107 ประเทศ

คณะกาปูชินเข้ามาในประเทศไทย ค.ศ.1982 วันนี้มีสมาชิกที่เป็นพระสงฆ์ มีคนไทย 5 องค์ ชาวอิตาเลียน 3 องค์ และชาวอินโดนีเซีย 2 องค์ บ้านเณรใหญ่ที่สามพราน มีภราดาที่ปฏิญาณตนตลอดชีวิต 2 คน ถวายตัวครั้งแรก 2 คน และปีนี้ มีโนวิสอีก 6 คน มีโปสตุรันต์ 10 คน ถือว่ายังมีกระแสเรียกดีอยู่

บ้านเณรเล็กอยู่ที่วัดนักบุญมาการิตา บางตาล จ.ราชบุรี มีพระสงฆ์ 3 องค์  คือ คุณพ่อวอลเตอร์ คุณพ่อสมพงษ์ ตรีว่าอุดม คุณพ่ออันโตนีโอ วาลแซ็กกี และภราดาสิทธิชัย สร้างกุศลในพสุธา มีแอสปีรันต์ 22 คน เรียนชั้นมัธยมปีที่ 1-6 ที่โรงเรียนบอสโกพิทักษ์ จังหวัดนครปฐม

สมาชิกอยู่ในประเทศอิตาลีมากที่สุด มีจำนวนกว่า 2000 คน และในประเทศอินเดียก็มีนวนเท่าๆ กัน

“ผมเรียนภาษาไทยที่ ยูแอลเอส. กรุงเทพฯ จบชั้นประถมปีที่ 6 เรียน 1 ปี สอบนานาชาติได้คะแนน 80 คะแนน ก็ไม่ยากเท่าไรนัก”

เรื่องการฝึกอบรมสามเณร ที่สามพรานผมให้เณรฝึกงานอภิบาล งานแพร่ธรรม ขึ้นบนดอยเยี่ยมชาวบ้าน 6 หมู่บ้าน ที่แม่แจ่ม จังหวัดแม่ฮ่องสอน และเยี่ยมชุมชนกองขยะหนองแขมพร้อมกับเณรใหญ่แสงธรรม และชุมชนสะพานพระราม 6 ร่วมกับพระสงฆ์คณะปีเม.

“ในเมืองไทย ผู้อบรมต้องอยู่ร่วมกับผู้รับการอบรม เราต้องรู้จักครอบครัวสมาชิกของเรา ขึ้นไปเยี่ยมบ้านเขา ใช้ชีวิตร่วมกับเขา  ทำตามธรรมเนียบประเพณีของครอบครัวสามเณร เกี่ยวข้าว กินนอน ใช้ชีวิตร่วมกัน สวดพร้อมกับเขา”

เราเป็นภราดาของชาวบ้าน!

ก่อนมาประเทศไทยเคยอยู่ที่ประเทศคาเมรูน สมัยเป็นสามเณรก่อนบวช ได้สอนชาวบ้านให้รู้จักใช้เลื่อยสำหรับเลื่อยไม้ และเรียนภาษาอังกฤษที่ประเทศไอร์แลนด์

ทุกปี ในคณะจะมีประชุมในภูมิภาคเดียวกัน และหมุนเวียนไปยังประเทศต่างๆ ในกลุ่มของเราได้ประชุมกันเมื่อเดือนพฤศจิกายนที่อินโดนีเซีย มีประเทศมาเลเซีย ฟิลิปปินส์ ญี่ปุ่น ปาปัวนิวกีนี เกาหลี ประเทศไทย และสิงคโปร์ ปีหน้าจะไปประชุมที่เกาหลี และพยายามขยายไปยังประเทศเวียดนาม ได้ไปสำรวจดูประเทศกัมพูชาและลาวแล้ว

ครื่องแบบ เครื่องหมาย

“เครื่องแบบเป็นชุดสีน้ำตาล มีสีเหมือนกับดิน เพื่อแสดงถึงความสุภาพ คำว่า humilitas  มาจากคำว่า humus แปลว่า ดิน ประเภทดินดี

สำหรับเชือกรัดปะคด ผูกเป็นปม 3 ปม หมายถึง คำปฏิญาณ คือ ความยากจน ความบริสุทธิ์ และความนอบน้อมเชื่อฟัง และมีสายประคำ หมายถึง ความศรัทธาต่อแม่พระ และรองเท้าแตะ เดินเท้าเปล่า เพื่อเป็นเครื่องหมายถึงความยากจน”

มีหนวดและเครา แต่หัวโล้น

การไว้เคราเป็นธรรมเนียมที่ถือกันมาในสมัยก่อน เป็นการเลียนแบบพระเยซู ไว้หนวดเครา ไม่ตัดผมและเครา เป็นการแสดงให้เห็นถึงความไม่สนใจเรื่องภายนอก แต่สนใจความดีในจิตใจ

เรียกว่า “หล่อซ่อนรูป”

และยิ่งดูแตกต่างจากคนอื่นๆ ซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งเดี่ยวในคณะภราดาน้อยกาปูชินก็ได้ คือ “ไว้หนวดเครายาว แต่โกนหัวซะล้านเหน่ง”

การแต่งตัวอย่างนี้ หลายคนรู้สึกแปลกตา นึกว่าเป็นพระภิกษุออกมาจากป่า หรือเป็นสันติอโศก ซึ่งมีคนถามหลายครั้ง

ก็ถือว่าเป็นโอกาสให้เราได้พูดคุยกับชาวบ้าน อธิบายให้เขาได้ทราบ

ตลอดเวลาที่พูดคุยกันพักใหญ่ ภาษาไทยและภาษามือ รวมทั้งท่าทาง ช่างเป็นสื่อที่ให้เห็นถึงความมั่นใจ และบุคลิกภาพที่เฉพาะตัวของคุณพ่อโจวันนี ซึ่งเป็นนักบวชคนหนึ่งที่ทำงานอยู่ในสังคม กับผู้คนทั่วไป

“เราไม่ใช่ฤๅษี!”