รักและรับใช้ คือ หัวใจของชีวิตสงฆ์

 

ธรรมทูตหนุ่มหน้าใส ใจดี จากแดนมักกะโรนี ผ่านงานมาหลายที่ หลายรูปแบบ แต่วันนี้อยู่ “หาดใหญ่” แม้บางคนจะกล้าๆ กลัวๆ แต่ตัวคุณพ่อ “เฉย”

กระแสเรียก แรงจูงใจที่เข้าบ้านเณร

แรงจูงใจประการแรกในการเป็นพระสงฆ์และนักบวช เกิดขึ้นในเขตวัดที่ผมอาศัยตอนเป็นเด็ก ขณะที่มองดูใบหน้าและดวงตาของพ่อเจ้าวัด พ่อปลัด และซิสเตอร์ เห็นว่าพวกเขาเป็นบุคคลที่มีความสุข ที่ถูกสะท้อนออกมาจากใบหน้า และสายตาที่อ่อนหวานของพวกเขา แม้ว่าพ่อยังเป็นเด็กอยู่ แต่เข้าใจว่าพวกเขามีความสุข เพราะเขากำลังทุ่มเทชีวิตเพื่อผู้อื่น

แรงจูงใจนี้ถูกตอกย้ำอีกครั้งเมื่อเข้าบ้านเณรคณะซาเลเซียน และได้เห็นเพื่อนรุ่นพี่ที่จบ ม.6 เกือบทุกคนสมัครเป็นมิสชันนารีและถูกส่งไปเป็นมิสชันนารีตามที่ต่างๆ ทำให้เข้าใจยิ่งขึ้นว่าการอุทิศชีวิตเพื่อพระอาณาจักรพระเจ้าเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขแท้ในใจมนุษย์ ตามที่เขียนไว้ในกิจการอัครสาวก บอกว่า “การให้ย่อมเป็นสุขมากกว่าการรับ” (กจ 20:35)

และถึงบัดนี้ ชีวิตการเป็นพระสงฆ์และนักบวชได้พิสูจน์ว่า การอุทิศชีวิตเพื่อพระเจ้าและบุคคลอื่นเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขที่แท้จริง

เข้าบ้านเณรใหญ่

เรียนเทวศาสตร์ปีแรกที่อิสราเอล และเรียนอีก 3 ปีที่วิทยาลัยแสงธรรม เป็นเณรใหญ่รุ่นที่ 3 ของบ้านเณรแสงธรรม และเพื่อน คือ คุณพ่อกิตติศักดิ์ กาญจนธานินทร์ คุณพ่อชัยยะ กิจสวัสดิ์ คุณพ่อบรรจบ โสภณ คุณพ่อไพริน เกิดสมุทร คุณพ่อวุฒิเลิศ แห่ล้อม คุณพ่อสมโภชน์ พูลโภคผล คุณพ่อสุรชัย กิจสวัสดิ์ คุณพ่อเอกพงษ์ พงษ์สูง คุณพ่อธีระยุทธ์ อนุโรจน์ คุณพ่อชีวิน สุวดินทร์กูร คุณพ่อวิทยา แก้วแหวน คุณพ่อประเสริฐ สิทธิ และคุณพ่อวินัย วิเศษเธียรกุล

ดีใจที่มีโอกาสเรียนปีแรกที่ประเทศอิสราเอล เพราะมีโอกาสได้เข้าใจแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์มากยิ่งขึ้นในด้านภูมิศาสตร์ประวัติศาสตร์ สังคม และวัฒนธรรม แต่ในเวลาเดียวกันดีใจมากที่มีโอกาสเรียนเทวศาสตร์ 3 ปีที่วิทยาลัยแสงธรรม เพราะได้พบอาจารย์ที่เก่งมาก เพื่อนที่อบอุ่น และที่นี่ทำให้มีโอกาสได้รู้จักเพื่อนพระสงฆ์ต่างสังฆมณฑล เพราะแต่ก่อนรู้จักเฉพาะสมาชิกซาเลเซียนเท่านั้น เมื่อมีโอกาสเดินทางไปเยี่ยมวัดต่างๆ ได้พบเพื่อนที่เป็นพระสงฆ์รุ่นเดียวกันต้อนรับด้วยรอยยิ้มและมิตรไมตรี

ลูกวัดเดียวกันที่ได้บวชเป็นพระสงฆ์มีใครบ้าง?

ในพวกญาติพี่น้อง มีลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งที่บวชเป็นพระสงฆ์ของคณะ Canossian และคุณป้า 2 คน เป็นซิสเตอร์ (คนหนึ่งเป็นมิสชันนารีที่ประเทศเอควาดอร์) และลูกพี่ลูกน้องอีกคนหนึ่งเป็นซิสเตอร์คาร์เมไลท์

ชีวิตสงฆ์ที่ประทับใจ ตามวัด