รักและรับใช้ คือ หัวใจของชีวิตสงฆ์

 

ครั้งนี้ ผมมีภารกิจติดตัว และลอยตัวมาเยี่ยมเกาะสมุยอีกครั้ง แม้จะสั้น ยังไงๆ ต้องมาให้เห็นหน้าเห็นตัวกลมๆ สักครั้งหนึ่ง

คุณพ่อมีคาแอล อดุลย์เกษม หรือ “พ่อมิก”

คุณพ่อได้มาอยู่ที่วัดนักบุญอันนา หรือเซนต์แอนน์ เกาะสมุยได้ 6 ปี ตั้งแต่ ค.ศ.2006

บนเกาะสมุยนี้มีวัดนักบุญอันนา โรงเรียนเซนต์โยเซฟ เกาะสมุย ของคณะเซนต์ปอลเดอชาร์ตรรับผิดชอบ มีนักเรียนประมาณ 1,240 คน เซอร์มารี โลด สกุลทอง อธิการและครูใหญ่ เซอร์เอดิธ เสงี่ยมแก้ว เซอร์ลูมีนา เซอร์ เซอร์เรเบกกา บุญกัณฑ์ เปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล ถึงชั้น ม.3 เปิดมาได้ 28 ปีแล้ว

อีกด้านหนึ่งของเกาะห่างไประยะทางประมาณ 25 กิโลเมตร ขับรถประมาณครึ่งชั่วโมง มีเนอสเซอร์รีและวัดชื่อวัดนักบุญเปาโล เซอร์เทแรส ฟรังซัวส์ สุภาพิศ เจียรวณิชย์ ลูกวัดนักบุญอันนาท่าจีน คณะเซนต์ปอลเดอชาร์ตร ดูแลอยู่

ย้อนรอยสู่บ้านเกิด...เมืองแพร่

คุณพ่ออันเยโล การาโร คณะเบธาราม จากสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย มาถวายมิสซาที่บ้านผมทุกเดือน ระยะทาง 100 กว่ากิโลเมตร คุณพ่อนั่งรถเมล์มาเอง เกือบครึ่งวัน ท่านมาค้างคืนหนึ่งคืน สอนคำสอน โปรดศีลอภัยบาป และรับศีลมหาสนิท ตอนนั้นมีเพียง 2 ครอบครัว คือครอบครัวผม และครอบครัวของอากู๋ที่เป็นคริสตังที่นั่น

ตอนนั้นผมเป็นเด็ก เริ่มรู้สึกอยากจะไปเป็นเณร แต่คุณพ่อบอกว่าให้รออีกหน่อย พอเรียนชั้น ม.ศ.2 โรงเรียนประจำจังหวัด คุณพ่อบอกว่าจะส่งไปเข้าบ้านเณรคณะซาเลเซียน ผมไม่รู้จักเลยว่าเป็นอย่างไร ที่ไหน ก่อนหน้านั้นรู้จักและได้ยินแต่บ้านเณรยอแซฟ สามพราน เท่านั้น

เข้าบ้านเณรชั้น ม.ศ.3 เรียนที่โรงเรียนเซนต์ดอมินิก กรุงเทพฯ สอบครั้งแรกได้ 51 % ครั้งที่ 2 ได้ 54 % ต้องใช้ลูกฮึดมาก มิฉะนั้นคงไม่รอดแน่ ครูบอก “ไอ้เณร เรียนอย่างนี้ไม่ไหวแน่!”

ผมมีพี่น้อง 6 คน เป็นคนที่ 2 พี่สาวคนโต ซิสเตอร์มีนา และน้องสาว ซิสเตอร์สุภา อดุลย์เกษม คณะผู้รับใช้ดวงหทัยนิรมลของแม่พระฯ เตี่ยอายุ 84 ปี แม่อายุ 78 ปี

ผมรู้สึกประทับใจชีวิตของพระคุณเจ้าลูเซียง ลากอสต์ และคุณพ่อการาโล คณะเบธาราม ท่านเป็นคนสุภาพ มีชีวิตที่อุทิศแด่พระเป็นเจ้าและทำเพื่อสัตบุรุษจริงๆ ไม่ได้ทำอะไรเพื่อตัวเองหรือเพื่อความสะดวกสบายส่วนตัวเลย ท่านเป็น “ต้นแบบชีวิตสงฆ์”

กระแสเรียกเป็นนักบวช

เมื่อจบจากโรงเรียนเซนต์ดอมินิกแล้ว ผู้ใหญ่ส่งไปทำนวกภาพที่ฟิลิปปินส์ 5 ปี เรียนปรัชญา และฝึกงานอยู่ 2 ปี กลับมาเรียนเทววิทยาที่บ้านเณรแสงธรรม 2 ปี กลับไปเรียนที่ฟิลิปปินส์อีก 2 ปี ที่มหาวิทยาลัยซานโต โทมัส เรียน 1 ปี และที่ปารานายาเก ซึ่งเป็นของคณะซาเลเซียนอินเดีย เป็นสาขา (affiliate) กับ “ยูพีเอส.-อุปส์” (UPS) มหาวิทยาลัยซาเลเซียนที่กรุงโรมด้วย เรียนอีก 1 ปี ไม่ได้ปริญญาอะไร

ผมตัดสินใจขอบวชที่วัดแพร่ บ้านเกิด เพราะวัดนี้ไม่เคยมีลูกวัดบวชเป็นพระสงฆ์มาก่อนเลย และเป็นคนสุดท้ายที่พระคุณเจ้าโรเบิร์ต รัตน์ บำรุงตระกูล เป็นผู้บวชให้ เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ.1986/พ.ศ.2529 สมัยคุณพ่ออังเยโล กัมปาญอลี คณะปีเม. เป็นเจ้าวัด (ค.ศ. 2519)

ชีวิตและภารกิจสงฆ์

สมัยคุณพ่อตีโต เปดรอน เป็นอธิการเจ้าคณะ ผมบวชแล้วได้รับมอบหมายเป็นผู้ช่วยผู้จัดการที่โรงเรียนสารสิทธิ์ บ้านโป่ง ราชบุรี สมัยคุณพ่อวีระ เจนผาสุก มีนักเรียนประมาณ 1,700-1,800 คน ผมดูแลหมวดภาษาอังกฤษ ประจำอยู่ 3 ปี

ต่อมาย้ายไปอยู่ที่โรงเรียนเซนต์ดอมินิก กรุงเทพฯ ทำหน้าที่เหรัญญิก คุณพ่อชาร์ลส์ เป็นอธิการ ย้ายไปอยู่ที่ หาดใหญ่ 3 ปี ที่นี่เป็นศูนย์ของคณะซาเลเซียนในภาคใต้ มีโรงเรียนแสงทอง คุณพ่อสมชาย กิจนิชี เป็นอธิการ มีวัดแม่พระประจักษ์เมืองลูร์ด คุณพ่อวีระ เจนผาสุก เป็นคุณพ่อเจ้าวัด มีบ้านสำหรับสมาชิกในเขตนี้มาประชุม เข้าเงียบกัน

ย้ายไปอยู่ยะลา เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสคุณพ่อกุสต๊าฟ โรเซนส์ วัดนักบุญอันดรูว์ และโรงเรียนมานะศึกษา อยู่ที่นี่ 3 ปี ได้ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ สาขาพัฒนาชุมชน

กลับมาอยู่ที่หาดใหญ่เป็นครั้งที่สองอีก 3 ปี และกลับมาที่โรงเรียนสารสิทธิ์บ้านโป่งอีกครั้งหนึ่ง กลับไปอยู่ที่โรงเรียนแสงทองหาดใหญ่อีกครั้ง ได้หาเงินช่วยสร้างวัดพระมารดาของพระเจ้า (ทับโกบ) อ.สะเดา กลับมาอยู่ที่โรงเรียนสารสิทธิ์อีกเป็นครั้งที่สอง 3 ปี และกลับไปอยู่กับคุณพ่อโรเซนส์ ที่ยะลาอีกครั้ง คราวนี้อยู่ 2 ปี วนเวียนไปๆ มาๆ อยู่ไม่กี่แห่งนี่แหละ

สุดท้าย ก็ย้ายมาอยู่เกาะสมุยนี่แหละครับ!

ปล่อยเกาะ หรือ...หาดสวรรค์?

คนสมัยก่อนที่มาอยู่ที่นี่ อาจจะรู้สึกว่า “ถูกปล่อยเกาะ” แต่เวลานี้ อาจจะเรียกได้ว่า “ถูกแจ๊กพอต” ซะมากกว่า

“ปกติแล้วผมมีธุระต้องออกจากเกาะเดือนละ 2 ครั้ง อย่างเป็นทางการ คือเข้าเงียบของสังฆมณฑล และประชุมหมู่คณะอีกหนึ่งครั้ง ที่บ้านชุมพาบาล”

คุณพ่อที่เคยมาดูแลคริสตชนที่เกาะสมุยแห่งนี้ ก็มี คุณพ่อนาธาน มาเน และคุณพ่อยอห์น มาร์ติเนส ผู้ช่วย, คุณพ่อยอแซฟ ฟอลัสซินี, คุณพ่อฟรีเยรีโอ, คุณพ่ออากุส ดอมินิก, คุณพ่อเฮนรี่ ดาเนียลี คุณพ่อเปโตร ดาเนียล คุณพ่อนิกร ประสูตร์แสงจันทร์ คุณพ่อดำรง บุญรติวงศ์ (กังก๋ง) มาอยู่ประจำ

25 ปี ชีวิตสงฆ์อย่างมีความหมาย

โอกาสฉลอง 25 ปีชีวิตสงฆ์ คุณพ่อได้แปลและพิมพ์หนังสือ เล่มหนึ่ง “บทเทศน์ของคุณพ่อกาฟาสโซ” หนา 264 หน้า มอบให้กับพระสงฆ์ น่าอ่านมากครับ

ส่วนเล่มสอง “การเรียกจากสารแห่งฟาติมา” หนา 400 หน้า เล่มสาม “วิถีแห่งไข่มุก” หนา 146 หน้า เล่มสี่ชื่อ “ตะกละ บาปต้นเจ็ดประการ” เล่มห้า “จูงลูกให้ถูกทาง” เป็นเล่มเล็กๆ ได้เคยพิมพ์มาก่อนหน้านี้

“ในชีวิตสงฆ์มีหลักอะไรบ้าง?”

“เราทำงานของพระ ไม่ใช่ทำงานเพื่อพระ”

คติพจน์ “จงทำดังนี้ เพื่อระลึกถึงเราเถิด!”