รักและรับใช้ คือ หัวใจของชีวิตสงฆ์

 

คงจะมีคนเดียวที่ตั้งแต่บวช ก็ขึ้นมาช่วยงานสังฆมณฑลนครสวรรค์ ตั้งแต่หนุ่มจนแก่ ยังไม่เคยกลับอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ รวม 31 ปีแล้ว ค.ศ.2012 นี้อายุครบ 60 ปี

คุณพ่อเกิดวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ.1952 บวชวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ.1981 ณ สามเณราลัยนักบุญยอแซฟ สามพราน เป็นลูกวัดแม่พระฟาติมา ดินแดง บวชเสร็จก็ได้รับมอบหมายให้ไปอยู่ที่แม่สอด ช่วงนั้นคุณพ่อยอแซฟ แกงตารด์ กลับไปพักผ่อนที่ฝรั่งเศส ที่นี่มีโรงเรียนภัทรวิทย์ มีเซอร์มอริส ศรีวิชัยรัตน์ เป็นผู้บริหาร วัดนักบุญเทเรซาเวลานั้นกำลังจะสร้างใหม่ คุณพ่อแกงตารด์ได้ออกแบบและวางรากฐานไว้ คุณพ่อประจวบโชคมาอยู่ 3 ปี ยังไม่เสร็จก็ย้าย คุณพ่อมนัส ศุภลักษณ์ มาแทน และสร้างต่อจนเสร็จเป็นวัดหลังปัจจุบันนี้

ช่วงที่อยู่ที่นี่ สะพานมิตรภาพไทย-พม่า ยังไม่สร้างสร้าง จะข้ามไปพม่าต้องเดินลุยน้ำไป เสียค่าด่านประมาณ 20 บาทเท่านั้น

ต่อมาพระคุณเจ้าบรรจงมอบหมายให้ไปบุกเบิกและเริ่มก่อตั้งชุมชนกิโลเมตรที่ 48 (ห่างจากแม่สอด) ตั้งแต่ยังไม่มีวัดเลย ค่อยๆ สร้างวัด บ้านพักพระสงฆ์ และทำมิสซา สอนคำสอน ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นพวกอาข่า มูเซอร์ ที่ย้ายมาจากเชียงใหม่ เริ่มมีที่อยู่ ที่ทำการเกษตร มีรายได้กัน เช่น ปลูกข้าวโพด ขิง พริก ฯลฯ อยู่ที่นี่ 7 ปี เรียกได้ว่าเป็นชุมชนที่เข้มแข็งพอสมควรแล้ว

ต่อจากนั้นก็ย้ายมาอยู่ที่อาสนวิหารนักบุญอันนา นครสวรรค์ ต่อจากคุณพ่อประเสริฐ สิทธิ อยู่ที่นี่ 6 ปี มีความสุขดี มีงานใหญ่ๆ ของสังฆมณฑลบ่อย ช่วงนั้นโดนน้ำท่วมใหญ่เหมือนกัน

ย้ายไปอยู่ที่วัดเซนต์นิโคลาส และโรงเรียนเซนต์นิโคลาส พิษณุโลก ต่อจากคุณพ่อไพฑูรย์ หอมจินดา (อยู่ 10 ปี) คุณพ่อไพฑูรย์ไปต่อคุณพ่อวินัย วิเศษเธียรกุล ซึ่งเสียชีวิตกะทันหันวันที่ 26 เมษายน ค.ศ.1988 สัตบุรุษที่นี่รักคุณพ่อวินัยมาก ได้มาพัฒนาโรงเรียนโดยเฉพาะอาคารอนุบาล และกิจกรรมต่างๆ ของวัดโดยเฉพาะงานอภิบาล ที่พิษณุโลกมี สัตบุรุษ 700 คน

อยู่ที่วัดเซนต์นิโคลาส พิษณุโลกได้ 7 ปี สร้างอาคารเรียนหลังใหม่ 6 ชั้น ยาวกว่า 100 เมตร เป็นเงิน 60 ล้านบาท ต้องใช้เวลา 5 ปี กว่าจะใช้หนี้ที่กู้มาได้หมด “ช่วงนั้นดูอนาคตโรงเรียนแล้วคิดว่าไปได้ ต้องกล้าลงทุนให้เด็ก ผู้ปกครอง ระหว่างนั้นก็ต้องประหยัดมากเหมือนกัน เพื่อใช้หนี้ให้หมดเร็วๆ”

โรงเรียนเปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 นักเรียนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนถึงสองพันกว่าคน ปัจจุบันมีนักเรียนประมาณ 2,600 คน นับว่าสูงสุดของสังฆมณฑล คุณพ่อประเสริฐ สิทธิ เป็นเจ้าอาวาส

ค.ศ.2009 ย้ายมาอยู่ที่วัดนักบุญฟรังซิสเซเวียร์ และโรงเรียนมัธโณทัย จ.ตาก ต่อจากคุณพ่อบรรจบ โสภณ

ค.ศ.2011 ได้สร้างหอประชุมใหม่

วัดนี้เดิมชื่อ “วัดพระตรีเอกภาพ” มาเปลี่ยนสมัยคุณพ่อประเสริฐ สิทธิ ได้ปรับปรุงอาคารเรียนเป็นวัดใหม่ แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น “วัดนักบุญฟรังซิสเซเวียร์” ทำพิธีเสก ค.ศ.1991 ส่วนโรงเรียนมัธโณทัย เปิดมาพร้อมกับวัด มาเปลี่ยนชื่อ ค.ศ.1995 สมัยคุณพ่อปิยะชาติ มะกรครรภ์ ชื่อว่า “โรงเรียนเซนต์ฟรังซิสเซเวียร์มัธโณทัย”

คุณพ่อเอเตียน กรางซ์ คณะเอ็มอีพี. มรณะวันที่ 1 พฤษภาคม 2012 อายุ 90 ปี สมัยอยู่ที่กำแพงเพชร เป็นผู้สร้างวัดและโรงเรียนที่จังหวัดตาก ค.ศ.1962/2505 รวมทั้งก่อนหน้านี้ได้สร้างโรงเรียนอรุโณทัยที่ลำปาง ค.ศ.1952 ด้วย

อยู่ที่นี่ได้ 4 ปี มีคริสตัง 20 คน ห่างจากกรุงเทพฯ 500 กิโลเมตร ใช้เวลา 6 ชั่วโมง

จากวัดที่ตากไปถึงวัดนักบุญเทเรซาและโรงเรียนภัทรวิทย์ แม่สอด ประมาณ 80 กิโลเมตร ที่นั่นถือว่าเป็นศูนย์ใหญ่ รับเด็กบนดอยลงมาเรียนต่อในเมือง และเรียนด้านอาชีพการงาน เช่น ตัดเย็บ ฯลฯ ด้วย

ในอดีตจังหวัดตาก หรือเมืองระแหง เป็นเมืองหน้าด่านที่จะทำศึกสงครามกับพม่า พิษณุโลกห่างจากกรุงเทพฯ ประมาณ 450 กิโลเมตร ขับรถประมาณ 5 ชั่วโมง มีประชากรประมาณ 8.5 แสนคน มี 9 อำเภอ 93 ตำบล และ 1,032 หมู่บ้าน มีวัดคาทอลิกเพียงแห่งเดียวคือที่นี่เอง

หนทางกระแสเรียก

คุณพ่อมอริส ยอลี เจ้าอาวาสวัดแม่พระฟาติมา ดินแดง เป็นผู้ส่งเข้าบ้านเณรตั้งแต่ชั้นประถมปีที่ 6 ค.ศ.1965 เป็นปีแรกที่สามเณราลัยนักบุญยอแซฟแยกจากบ้านเณรพระหฤทัย ศรีราชา มาอยู่ที่สามพราน สมัยนั้นคุณพ่อฟรังซิสโก ทองดี กฤษเจริญ เป็นอธิการ ตั้งแต่เมษายน ค.ศ.1965 แต่ไม่นาน คุณพ่อก็มรณะกะทันหันวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ.1965 คุณพ่อฮั่วเซี้ยง กิจบุญชู (พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู) มาเป็นอธิการแทน ค.ศ.1965 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ.1973 สมัยนั้นพระคุณเจ้ายังใช้ชื่อจีน มาเปลี่ยนชื่อเป็นไทยเมื่อเป็นพระสังฆราช

เรียนจนชั้นม.ศ.5 รุ่นแรก และเป็นมาสเตอร์ 2 ปี ในระหว่างนี้เรียนที่บ้านเณร สอนเรียนที่โรงเรียนยอแซฟอุปถัมภ์ และสอบวิชาครูไปด้วย

ค.ศ.1974 ข้ามฝั่งไปเข้าบ้านเณรใหญ่แสงธรรม เป็นรุ่นที่ 3 สมัยนั้นคุณพ่ออธิการคือคุณพ่อบรรจง อารีพรรค มีเณร 50-60 คน แต่ละรุ่นใกล้ชิดสนิทสนมกัน ทั้งเล่นและทำงานด้วยกัน บางวิชาก็เรียนร่วมกันกับรุ่นพี่ๆ

เมื่อเรียนจบแล้ว พักช่วยงานอยู่วัดพระแม่สกลสงเคราะห์ บางบัวทอง สมัยคุณพ่อถาวร กิจสกุล เป็นเจ้าอาวาส 1 ปี และบวชที่บ้านเณรนักบุญยอแซฟ พร้อมกับเพื่อนรวม 11 คน พระคุณเจ้าไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู เป็นผู้บวช แล้วก็ขึ้นมาช่วยงานนครสวรรค์เลย

ชีวิตครอบครัว

บิดาชื่อนายจุล (มรณะ) มารดาชื่อชรด ตรีโสภา ยังแข็งแรงพอสมควร ในครอบครัวมีพี่น้อง 7 คน เป็นชาย 2 คน หญิง 5 คน ผมเป็นคนที่ 3 คน มีพี่สาวคนที่สองเป็นภคินีคณะพระหฤทัยฯ ชื่อซิสเตอร์กัลยา ตรีโสภา

สมัยก่อนแม่จะเป็นแม่บ้าน ทำอาหารที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย ให้กับซิสเตอร์ที่นั่น ทำอยู่นานจนเกษียณ

“ผมเป็นคนชอบเรียนภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ เวลานี้เริ่มเรียนภาษาจีนได้บ้าง แต่ท่าทางจะไม่ไหว ต้องใช้เวลานาน เรียนแล้วปวดหัว และปกติเป็นคนไม่ค่อยชอบวุ่นวายมากนัก อยากทำอะไรอยู่เงียบๆ ถ้ามีเวลาว่างก็ชอบทำอาหารเองบ้าง เพราะอยู่ตามวัด บางแห่งไม่มีแม่ครัว ไม่มีเงินจ้าง เราก็ต้องพยายามอยู่ด้วยตัวเองให้ได้”

ตอนนี้กลายเป็นพระสงฆ์รุ่นแก่แล้ว คิดว่าต้องพยายามส่งเสริมรุ่นน้องให้เข้ามามีบทบาทในงานของสังฆมณฑลให้มากขึ้น

ถ้าพระคุณเจ้าประกาศโยกย้ายกลับอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ รู้สึกอย่างไร?

“สำหรับผมไม่มีปัญหา ผมอยู่ที่ไหนก็คิดว่าอยู่ได้!”

คติพจน์สำหรับชีวิตสงฆ์ “ฉันเป็นเครื่องมือ งานเป็นของพระ”

หมายเหตุ ประกาศโยกย้าย ค.ศ.2012 คุณพ่อย้ายไปอยู่ี่วัดนักบุญเทเรซา และโรงเรียนภัทรวิทย์