รักและรับใช้ คือ หัวใจของชีวิตสงฆ์

 

กรุงเทพ-หนองคาย สำหรับบางคนอาจจะขึ้นล่องเป็นประจำ แต่สำหรับอีกหลายคนไม่ใช่ง่าย โดยเฉพาะผมเอง ต้องรอจังหวะและปัจจัยหลายอย่างประกอบ ทั้งๆ ที่อยู่ในใจมาหลายเพลา ถนนหนทางบนดิน บนฟ้า ในอากาศ ก็สะดวกสบาย ครั้งนี้ปัจจัยทุกอย่างลงตัว เพียงแต่ไม่ค่อยเต็มที่นักเรื่องสังขารของตนเอง

ระยะทางกรุงเทพฯ ถึงโคราช 290 กิโลเมตร ถึงขอนแก่น 475 กิโลเมตร ถึงอุดร 600 กิโลเมตร และถึงหนองคาย 650 กิโลเมตร เรื่องกิโลเมตร เรื่องครอบครัว ก็ถือว่าโดยประมาณแล้วกันนะครับ

“ผมบวชที่วัดพระมหาไถ่ วันที่ 19 มกราคม ค.ศ.1993 พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู เป็นประธานบวชให้ มีเพื่อน 2 คน สังฆานุกร 1 คน บวชมาได้ 19 ปี และได้ทำงานอยู่ตามที่ต่างๆ ปีแรกก็หมุนเวียนไปช่วยงานตามบ้านของคณะ ไปเรียนรู้มากกว่า

ค.ศ.1994 ไปช่วยงานที่วัดนักบุญอักแนส ห้วยเซือม มี 100 ครอบครัว วัดนักบุญยอแซฟ ชัยพร มี 20 ครอบครัว และวัดนักบุญมัทธิว บ้านกลาง มี 30 ครอบครัว ทั้งสามวัด แต่เดิมอยู่ในเขต จ.หนองคาย เวลานี้เป็นจังหวัดบึงกาฬแล้ว ช่วยงานที่วัดพระมหาไถ่ กรุงเทพฯ 1 ปี

ผมได้แวะไปเยี่ยม คุณพ่อมีคาแอล วัฒนา ศรีวรกุล อธิการบ้านศูนย์กลางของคณะพระมหาไถ่ในพื้นที่อีสานและเจ้าอาวาสวัดนักบุญอัลฟอนโซ ในโอกาสที่พระสงฆ์อีสานสัมมนากันที่โรงแรมบุศยรินทร์ จ.หนองคาย ซึ่งอยู่ห่างจากวัดเพียงไม่กี่นาที เมื่อวันที่ 16-20 มกราคม ค.ศ.2012

คุณพ่อวัฒนาต้องรับผิดชอบงานวัดนักบุญอัลฟอนโซ และผู้รับใบอนุญาตโรงเรียนอนุบาลนิจจานุเคราะห์ซึ่งมีภคินีคณะเซนต์ปอลเดอชาร์ตรดูแล มีนักเรียน 400 คน รวมทั้งสักการสถานเล็กๆ ที่รวบรวมพระธาตุของนักบุญต่างๆ ซึ่งทำได้ดี เด็กๆ อนุบาล มักจะบอกว่า เรียนที่ “โรงเรียนนินจา...ค่ะ!” วัดนักบุญอัลฟอนโซอยู่ติดกับวัดพุทธซึ่งใหญ่มาก เต็มไปด้วยร่มไม้เหมือนเป็นป่า ใครที่ไปแล้วต้องประทับใจในสถาปัตยกรรม “คล้ายนักๆ ขอรับ...”

เหมือนยกเอาตึกที่กรุงโรมมาไว้ที่นี่ มีเสาโรมันขนาดใหญ่ และรูปพระเยซูเจ้า นักบุญเปโตร นักบุญเปาโล นักบุญอันตน ขนาดใหญ่ ประดับไว้บนหลังคาด้านหน้าวัด สร้างสมัยคุณพ่อมีชัย อุดมเดช วัดสามารถจุคนได้ 400 คน ไม่มีเสาตรงกลางเลย สัตบุรุษของวัดมีประมาณ 50 คน

บริเวณติดกันมีบ้านพักภคินีคณะเซนต์ปอลเดอชาร์ตรที่ดูแลโรงเรียนอนุบาลนิจจานุเคราะห์ พักอยู่ที่นี่ บรรยากาศร่มรื่นและสงบดี แต่เสียอย่างเดียว “หมาดุ!”

คุณพ่อวัฒนาได้เล่าถึงโครงการใหม่ที่เพิ่งเริ่มได้ประมาณ 2 ปี คือโรงเรียนอาชีวะมหาไถ่หนองคาย เป็นสาขาของโรงเรียนอาชีวะมหาไถ่พัทยา เป็นเจตนารมณ์ของคุณพ่อเรย์ เบรนนัน และคุณพ่อแพติน พยายามสานต่อ แต่ก็ไม่เป็นรูปเป็นร่าง มาเริ่มสมัยคุณพ่อพิชาญ ใจเสรี เป็นอธิการที่พัทยา คุณพ่อเองอยู่ในพื้นที่นี้ก็ช่วยดูแล เริ่มได้ปีแรกมีนักเรียน 5 คน โดยใช้อาคารหลังเก่า ต่อมาปีที่ 2 มีอีก 5 คน และปลายปีนี้จะเริ่มก่อสร้างอาคารของโรงเรียน คิดว่าเมื่อเปิดแล้วจะสามารถรองรับคนในพื้นที่อีสาน ไม่ต้องเดินทางไปที่พัทยา หรือที่อื่นๆ และถ้าเป็นประเทศเพื่อนบ้าน ก็รับได้เหมือนกัน “เรารับเฉพาะคนพิการ..!”

“สมัยที่ผมเป็นสามเณร ที่นี่เป็นบ้านฝึกหัดสำหรับพวกโนวิสอยู่ 1 ปี เคยใช้อยู่นาน เลิกไปได้ 8 ปีแล้ว หลายคนเคยผ่านบ้านแห่งนี้ มาวันนี้ไม่ได้ใช้แล้ว เปลี่ยนเป็นที่พัก ปัจจุบันสามเณรเรียนที่บ้านเณรเล็กศรีราชา เป็นโปสตุลันต์ 2 ปี และไปเรียนปรัชญาที่บ้านเณรแสงธรรม 4 ปี ทำนวกภาพที่ดาวาว ฟิลิปปินส์ และเรียนเทววิทยาอีก 3 ปี จึงจะบวชเป็นพระสงฆ์ เนื่องจากเป็นนโยบายของคณะในเอเชีย อยากให้ไปใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน มีประเทศไทย เวียดนาม อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ จะได้ใกล้ชิดกันและร่วมมือกันทำงานได้ง่ายขึ้น”

“ผมเป็นลูกวัดท่าแร่-หนองแสง สกลนคร เป็นคนที่ 3 ในจำนวนพี่น้อง 5 คน (ชาย 2 คน หญิง 3 คน) ตอนเป็นเด็ก ก็คิดอยากเป็นเณร แต่เวลานั้นมีพี่ชายเข้าไปแล้วคนหนึ่ง จึงไม่มีคนช่วยงานที่บ้าน ต้องอยู่ทำงานในครอบครัวไป ต่อมาเมื่อพี่ชายลาออกจากเป็นเณร ทำให้ผมตัดสินใจเข้าบ้านเณร และเวลานั้นมีคุณพ่อคณะพระมหาไถ่ รวมทั้งสามเณรลูกวัด เข้าไปเป็นเณรด้วย จึงคิดตัดสินใจเข้าคณะพระมหาไถ่เมื่อจบชั้น ม.ศ.3 ไปเรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา ชั้น ม.ศ.3-5 เรียนอยู่ 3 ปี ต่อจากนั้นก็มาเข้าโนวิสที่หนองคาย 1 ปี และเรียนต่อที่บ้านเณรแสงธรรม ทั้งปรัชญาและเทววิทยา บวชที่วัดพระมหาไถ่ กรุงเทพฯ”

ไปอยู่ที่ลอนแองเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา 3 ปี ไปที่โน่นทำงานอภิบาลกับคนลาวและเวียดนามอพยพด้วย ถวายมิสซา ฟังแก้บาป เพราะหลายคนใช้ภาษาอังกฤษไม่ได้ อยากสวด อยากแก้บาป มิสซาก็เป็นภาษาลาว ผมพอพูดสื่อสารกันได้และมีเวลาเรียนด้วย

เป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจและได้มีอะไรๆ สำหรับชีวิตสงฆ์มาก คนไทยที่อยู่ ที่นั่นมีประมาณ 60 ครอบครัว เมื่อ ค.ศ.2011 เขาฉลองครบ 12 ปีที่ตั้งเป็นกลุ่มคนไทยขึ้นที่นั่น เรามีมิสซาที่วัดเซนต์แอนน์ ปกติมีคุณพ่อวีระศักดิ์ ชมพูจันทร์ จากซานฟรานซิสโก มาถวายมิสซาให้อาทิตย์สุดท้ายของเดือน

คุณพ่อท่านใดที่ผ่านไปที่นั่น เขาก็เชิญไปถวายมิสซาให้กับกลุ่มของพวกเขา ปีที่แล้วพระคุณเจ้าเทียนชัย สมานจิต ได้แวะไปเยี่ยมเยียนพวกเขาด้วย

กลับมาก็อยู่ที่วัดโพนพิสัย หนองคาย 6 ปี เป็นเจ้าอาวาส สมัครไปทำงานกับชาวม้งในสังฆมณฑลเชียงใหม่ ที่จังหวัดน่าน 3 ปี ช่วงนั้นมีคนเดียว ค.ศ.2011 มาอยู่ที่หนองคาย ปีนี้เป็นปีที่สอง

ในครอบครัวมีพี่ชายเคยเป็นเณร แต่ญาติพี่น้องทางแม่ มีน้าที่มีความศรัทธามาก ครอบครัวของน้องแม่บวชกันหลายคนคือ คุณพ่อสมพร อุปพงศ์ เซอร์วิงวอน อุปพงศ์ และมีหลานคือ คุณพ่อจีระศักดิ์ ยงบรรทม คณะรอยแผลศักดิ์สิทธิ์ และซิสเตอร์โซลาซีอา คณะรักกางเขนท่าแร่ ญาติทางแม่ศรัทธาดี แต่ทางพ่อธรรมดาครับ ไม่ค่อยเท่าไร...(หัวเราะ)

พื้นที่ในสังฆมณฑลอุดรธานี คณะพระมหาไถ่ได้มาต่องานของพระสงฆ์คณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส สมัยแรกที่เข้ามาทำงานในประเทศไทย พื้นที่ในอีสานนี้เริ่มที่วัดช้างมิ่ง สกลนคร ต่อมาขยายมาทางเวียงคุกและโพนสูง และที่อื่นๆ เมื่อพระคุณเจ้าดูฮาร์ทเป็นพระสังฆราช ต่อด้วยพระคุณเจ้ายอร์ช ยอด พิมพิสาร คณะก็ได้ทำงานเรื่อยมา รวมเวลาแล้วกว่า 50 ปี ปัจจุบันพระคุณเจ้ายอแซฟ ลือชัย ธาตุวิสัย เป็นลูกวัดโพนสูงเอง

มาถึงวันนี้สภาพสังคมก็เปลี่ยนไปมาก พระสงฆ์พื้นเมืองของสังฆมณฑลอุดรฯ มีมากขึ้น คณะพระมหาไถ่ก็มีงานเพิ่มขึ้นในบางสังฆมณฑล และคนไม่ค่อยพอ วันนี้ในสังฆมณฑลอุดรฯ มีที่หนองคายตามลุ่มแม่น้ำโขง คุณพ่ออินที ใสสว่าง อยู่ที่โพนพิสัย มีคริสตัง 30 ครอบครัว คุณพ่อพล เนตรธรรม อยู่ที่ศรีเชียงใหม่ วัดท่าบ่อ มีคริสตัง60 ครอบครัว คุณพ่อจักรายุทธ ปาละลี อยู่ที่วัดแม่พระลูกประคำ เวียงคุก มีคริสตัง 80 ครอบครัว คุณพ่อไมเกิ้ล เช อยู่ที่วัดไผ่สีทอง และดอนหวาย มีบ้านสำหรับเด็กที่ติดเชื้อเอดส์ ศูนย์ฝึกอาชีพแม่บ้านผู้หญิงด้วย มีซิสเตอร์คณะศรีชุมพาบาลช่วยอยู่

คุณพ่อสุขุม ธนะสิงห์ อยู่ที่วัดนักบุญเยราร์ด ขอนแก่น มีคริสตัง 100 ครอบครัว และคุณพ่อประสิทธิ์ ตรงสหพงศ์ อยู่ที่วัดพระคริสตประจักษ์ บ้านชาด มีคริสตัง 20 ครอบครัว แต่ละแห่งก็มีวัดน้อยที่ต้องรับผิดชอบอยู่ด้วย

ตลอดเวลาที่ได้พูดคุยกัน แม้เวลาจำกัด แต่คุณพ่อเล่าแต่ละเรื่องด้วยความมั่นใจและรู้สึกมีความสุขกับทุกๆ แห่งที่ได้ไปทำงาน และทุกงานที่ได้รับมอบหมายจากผู้ใหญ่!