เมื่อ ฉัน เป็นเด็กน้อยตัวเล็กๆ มีหลายสิ่งเข้ามาในชีวิตของฉัน…ผู้ใหญ่หลายท่านคอยป้อนเรื่องราวต่างๆ ให้ฉัน บอกฉันให้ฉันคิดและปฏิบัติตามที่ท่านขีดเส้นให้ฉันทำ (เหมือนอิสระ)

เมื่อ ฉันโต ก็เริ่มมีความคิดที่แตกต่างเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น และมีความสนใจในสิ่งรอบๆ ตัว ขณะเดียวกันพร้อมที่จะค้นหาคำตอบหลายๆ สิ่ง

ชีวิต เยาว์วัย มีสิ่งจูงใจมากมายที่ทำให้เพลิดเพลินสนุกสนานตามประสาเด็ก ตามกาลเวลา มีหนึ่งสิ่งที่ฉันรู้ว่าสิ่งนี้ อยู่กับฉันตลอดเวลา นั่นคือ ความรักความอบอุ่นของครอบครัวที่คอยให้มาเสมอๆ

ขอบคุณพระนะลูก อย่าลืมสวดก่อนนอน... ฉันได้ยินบ่อยๆ เหมือนมีใครอัดเสียงให้ฉันฟังตลอด ทำให้ฉันคิดว่า...พระเจ้าคือใคร... ทำไมต้องขอบคุณ... และเป็นญาติฝ่ายไหน... สิ่งเหล่านี้วนๆ เวียนๆ ไปมาเมื่อได้ยินเสียง... ขอบคุณพระนะลูก อย่าลืมสวดก่อนนอน...

บ่อยครั้งที่ฉันต้องติดสอยห้อยตามครอบครัวไปสถานที่หนึ่งที่มีคนมากันเยอะแยะ บ้างก็เดินมาจุดเทียน บ้างก็ถือสร้อยมีกางเขนอยู่ในมือพร้อมทำปากขมุมขมิบ บางคนก่อนจะนั่งก็ย่อเข่า ฉันสังเกตเห็นทุกคนต้องเอามือจุ่มที่น้ำและแตะที่หน้าผาก หน้าอก แล้วพนมมือ เดี๋ยวก็มีชายใส่ชุดขาวยาวเดินออกมา ทำโน่นทำนี่ ยืนๆ นั่งๆ คุกเข่า อะ อะ มีเสียงกระดิ่งด้วย

สิ่งเหล่านี้ทำให้ฉันเกิดคำถาม... และคำตอบทยอยๆ กันมา พร้อมกับการเติบโตของฉัน ก็หลายปีอยู่ที่จะเข้าใจ ทำให้ฉันได้รู้ว่า ฉันนับถือศาสนาคริสต์ อืม...ทำไมต้องนับถือคริสต์ คำถามก็เกิดอีก... ไม่รู้ว่าทำไมนับถือศาสนาคริสต์ ฉันรู้อย่างเดียวว่าเวลามาวัด มาแล้วมีความสบายใจ มีความสุข มีเรื่องราว มีแบบอย่างให้ฉันรับรู้เยอะแยะ อ๋อ!

 หลัง มิสซาจบ คุณพ่อ (บาทหลวง) ท่านเดินมาพูดคุย พร้อมกับมีขนมแจก มีพี่น้องคริสตชนเดินมาทักทายกัน ถามสาระทุกข์สุขดิบ เหมือนเป็นญาติกัน ทุกคนมอบไมตรี ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน ...เดี๋ยวสวดให้นะ... พระอวยพร...ขอพระซิ... เป็นคำพูดที่ได้ยินบ่อยๆ อาจเป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้ทุกๆ คนอยากมาวัด อย่างน้อยฉันก็คนหนึ่งแหละ

หลายครั้งที่ฉันได้มีเวลาพูดคุยกับคุณพ่อ ในหลายๆ เรื่อง บางครั้งก็บ่นปรับทุกข์กับท่าน บ้างก็ปรึกษาแลกเปลี่ยนแนวความเห็นคิดและข้อสงสัยในเรื่องต่างๆ โดยเฉพาะเรื่องของพระ ฉันเคยถามคุณพ่อว่าไม่เบื่อบ้างรึ!! อยู่คนเดียวและทำอะไรหลายๆ อย่างจำเจ เหมือนทำไปวันๆ ท่านได้ให้คำตอบมาก มากเสียจนฉันเข้าใจ รึเปล่าไม่รู้ แต่ก็ทำให้รู้ว่า คุณพ่อ (บาทหลวง) ก็เป็นคนคนหนึ่งเหมือนกับเรานั่นแหละ แต่เพียงมีหน้าที่ บทบาท ที่อาจจะไม่เหมือนกับคนอื่นๆ เท่าใด บาทหลวงก็เหมือนอาชีพหนึ่ง แต่เป็นอาชีพที่เป็นที่ไว้วางใจของคน และเป็นผู้อยู่ในความดีตลอดเวลา เป็นธรรมดาที่ต้องตกเป็นเป้าสายตา เป้าความคิดของคนทั่วไป

เราแต่ละคนที่เป็นลูกของพระ ทำหน้าที่ของตนอย่างศรัทธา อย่างดี อย่างเหมาะสม นำชีวิต คำสอน ของพระเยซูมาปฏิบัติอย่างเต็มใจ และตั้งใจ

นั่นก็พอแล้วใช่ไหม @

  • บทความเกี่ยวกับพระสงฆ์
               สิ่งที่ท้าทายพระสงฆ์ โดย...พระคุณเจ้ายอแซฟ พิบูลย์ วิสิฐนนทชัย
               บางแง่มุมเกี่ยวกับ “ปีพระสงฆ์” โดย...คุุณพ่อขวัญ ถิ่นวัลย
               สงฆ์ ความคาดหวังอนาคต ในมุมมองเยาวชน  โดย...วศิน มานะสุรางกูล
               สงฆ์ความคาดหวังอนาคต ในมุมมองเยางชน โดย...บางตาล
               พระสงฆ์ต้องเจริญชีวิตเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า... โดย...พระคุณเจ้ายอด พิมพิสาร